Rachunki sumienia

Modlitwa przed rachunkiem sumienia

Boże Ty wiesz jak duża jest moja zdolność do okłamywania samego siebie. Ty wiesz również, że umiem przesadzać i dramatyzować swoje upadki. Daj mi proszę trzeźwy umysł, realizm i uczciwość w ocenie samego siebie. Pozwól, żebym wciąż pamiętał o Twojej cierpliwej miłości wobec mnie. Ty nie zniechęcisz się ani nie załamiesz na mój widok. Daj mi odwagę stanięcia w prawdzie przed Tobą. Przez Chrystusa Pana naszego . Amen

Przed każdą spowiedzią zatrzymaj się na chwilę nad każdym z poniższych punktów i zastanów się, na ile odnosi się on do Ciebie:

 

1. ZGRZESZYŁEM PRZECIWKO BOGU

• nie wierzę, że Bóg mnie kocha i że interesuje Go całe moje życie;

• nie wierzę, że może On przebaczyć mi każdy grzech;

• żyję tak, jakbym Boga nie potrzebował, polegam wyłącznie na własnych siłach, sądzę, że wszystko zależy ode mnie, wiem lepiej, co dla mnie dobre, a co złe i tak wszystko robię (pycha);

• zapominam, że Bogu zależy na moim wysiłku, a nie na moich sukcesach;

• nie szukam Boga ze wszystkich mych (skromnych) sił;

• zapominam o tym, że mam zawsze się modlić, niezależnie od tego, co czuję, czy jest mi dobrze, czy źle;

• zanoszę do Niego tylko błagania, nie dziękuję i nie uwielbiam;

• ograniczam modlitwę tylko do pacierza (nie łączę jej z życiem, ze swoimi problemami);

• wymyślam sobie Boga na swój własny użytek, biorę z Jego nauki tylko to, co mi się podoba, co jest dla mnie wygodne, do zaakceptowania;

• odrzucam sakramenty albo nie traktuję ich poważnie (rzadko spowiadam się, rzadko przystępuję do Komunii, opuszczam Mszę św.) nie korzystam z Bożych darów dla mnie;

• przystępuję do Komunii z ciężkim grzechem na sumieniu, bez wcześniejszej spowiedzi;

• śmieję się z rzeczy świętych (np. głupie dowcipy);

• uczestniczę we Mszy św., jak obserwator i kibic, nie traktuję Jej jako swoją, krytykuję i nie pogłębiam Jej rozumienia;

• nie przyznaję się do mojej wiary, wstydzę się jej, boję się dawać świadectwo;

• nie czytam Pisma św.;

• chcę kochać Boga, ale poza Kościołem;

• zrzucam odpowiedzialność za Kościół (zwłaszcza za to, co w nim trudne i bolesne) na księży i hierarchię;

• nie stawiam sobie trudnych pytań o Boga i wiarę, nie szukam na nie odpowiedzi (książki, rozmowy), nie próbuję poradzić sobie z wątpliwościami wiary;

• nie szanuję świata, natury (Bożego stworzenia) np. znęcam się nad zwierzętami, niszczę przyrodę, nie obchodzi mnie ochrona środowiska (troska o czystość otoczenia);

• jestem zabobonny (czarny kot, siostra zakonna i inne);

• wierzę w horoskopy, kamienie, wróżki itp., przywiązuję do tego wagę;

• wywołuję duchy, kieruję się tym, co one mówią, traktuję to poważnie.

2. ZGRZESZYŁEM PRZECIW MYM BLIŹNIM

• jestem egoistą, szukam tylko własnego dobra, inni ludzie są jedynie środkami do moich celów;

• wybieram tylko te znajomości, które sprawiają mi przyjemność;

• narzucam własne zdanie, chcę zawsze mieć rację i ostatnie słowo, nie słucham innych i nie staram się ich zrozumieć;

• lubię być w centrum zainteresowania, szpanuję, popisuję się przed innymi;

• nie mam czasu dla tych, którzy go potrzebują; odmawiam pomocy, życzliwości, nie zauważam cudzych potrzeb, szczególnie tych ludzi, którzy mnie nie interesują;

• szufladkuję ludzi, przypisuję im etykietki, ostro krytykuję i oceniam;

• jestem skąpcem (niechętnie pożyczam innym lub daję, gdy potrzebują);

• nie toleruję poglądów innych (tzn. atakuję ludzi, a nie dyskutuję z ich poglądami);

• nie przebaczam, nie umiem mówić „przepraszam”, nie przyznaję się do winy;

• wyśmiewam się, szydzę z innych, słabszych, „dziwnych;

• zdradzam cudze tajemnice, wykorzystuję otrzymane informacje przeciwko innym;

• zdradziłem (-łam) dziewczynę (chłopaka), przyjaciół;

• zazdroszczę, zamykam się na tych, którzy są ode mnie lepsi, ciekawsi, bardziej otwarci;

• zarabiam na ludzkiej słabości (handluję narkotykami, rozprowadzam pornografię, alkohol i inne);

• nie oddaję rzeczy pożyczonych;

• nie potrafię dziękować ludziom (być wdzięcznym), nie dostrzegam, jak wiele dla mnie zrobili;

• nie potrafię pohamowywać swojego gniewu (denerwuję się nieproporcjonalnie do zaistniałej sytuacji, „robię z igły widły”), szukam okazji do zemsty, nie uczę się panowania nad swoimi emocjami;

• nie próbuję zrozumieć swoich rodziców, ich problemów, nie zauważam ich potrzeb, zmęczenia, nie traktuję ich poważnie, nie potrafię okazywać im wdzięczności i miłości;

• kłócę się z rodzicami bez potrzeby o drobiazgi, aby im pokazać, z czystej przekory i uporu, że jestem od nich lepszy;

• traktuję innych jako narzędzia do zaspokojenia własnych potrzeb seksualnych (np. współżycie pod pozorem miłości);

• zdarzają mi się grzechy seksualne (stosunki, petting, kontakty homoseksualne);

• obarczam innych odpowiedzialnością za moje problemy, chcę, by inni je rozwiązywali, wszyscy muszą mi pomagać, wymagam tego od moich przyjaciół;

• nakłaniam innych do grzechu, do zła (do aborcji, alkoholu, seksu, kradzieży, okłamywania rodziców i innych spraw).

3. ZGRZESZYŁEM PRZECIWKO SOBIE

• nie wierzę, że jest we mnie wiele dobra, nie dostrzegam go, nie rozwijam, nie obdarzam innych tym, w co ja sam jestem bogaty; widzę tylko swoje wady;

• nie zgadzam się na siebie takiego, jakim jestem, nie akceptuję siebie, nie kocham siebie; mam pretensje do Boga, do wszystkich, że nie jestem inny (a taki właśnie);

• uciekam od prawdy o sobie: bez końca się obwiniam albo ciągle wynajduję powody, by się przed sobą usprawiedliwić i obwinić innych, albo los, zbieg okoliczności itp.;

• kłamię, ubarwiam moje opowiadania, przesadzam dla efektu (kłamię z zasady);

• nie wywiązuję się z moich obowiązków (w szkole, w domu, w klubie, wobec przyjaciół itp.);

• lubię plotkować, buduję więzi z innymi oparte prawie wyłącznie na wspólnej niechęci do kogoś;

• ciągle porównuję się z innymi;

• nie zastanawiam się nad celem i sensem mojego życia;

• uciekam od podejmowania decyzji, odkładam je na później;

• jestem bardzo nieodpowiedzialny, ciągle się bawię i chcę bawić się wszystkim;

• marnuję czas, nie planuję; żyję nie znajdując czasu na refleksję, ciszę, modlitwę;

• denerwuję się, zbytnio niepokoję, że coś mi nie wychodzi;

• jestem leniwy, łatwo się zniechęcam;

• idę na łatwiznę, marnuję swoje zdolności, zadania odpisuję (sam ich nie robię, nie chce mi się), przeważnie ściągam;

• bezsensownie wypoczywam (czy umiem zaplanować, zorganizować odpoczynek ?);

• nie umiem się z siebie śmiać, nie akceptuję tego, że robią to inni;

• utrzymuje kontakty głównie z tymi, którzy się nade mną litują, a nie wymagają;

• ciągle wpadam w depresję, załamuję się, sądzę, że jestem gorszy niż inni, że mam większe niż oni problemy ze sobą;

• nie żyję w teraźniejszości, ciągle uciekam w przeszłość lub przyszłość (w marzenia), w świat fikcji gry, zabawa, muzyka, subkultury;

• przywiązuję zbytnią wagę do sfery materialnej, staje się ona dla mnie najważniejsza, wszystko kręci się tylko wokół spraw forsy;

• nie wychowuję swojej seksualności (pornografia, nieczyste myśli, nieczyste wirtualne znajomości przez Internet, samogwałt);

• nie szanuję swojego zdrowia (papierosy, alkohol, narkotyki, brak sportu);

• nie dbam o swoją kulturę (język - używam wulgaryzmów, ogólne wykształcenie itp.);

• nie dotrzymuję danego sobie samemu słowa (np. rzucam palenie, biorę się do pracy i inne).

Modlitwa po rachunku sumienia

Proszę Cię Panie o Twoją pomoc w szczerym, bez krętactw, wyznaniu moich grzechów. Daj proszę mądrość i cierpliwość spowiednikowi: przemawiaj do mnie przez niego, chcę widzieć wyraźniej, co i jak mogę w sobie zmieniać. Niech ten sakrament będzie dla mnie źródłem radości i nadziei na to, że w całym moim pokręceniu mogę stawać się świętym. Amen

 

Biuro parafialne

Poniedziałek: 16.00 - 18.00
Wtorek: 9.00 - 11.00
Środa: 9.00 - 11.00
16.00 - 18.00
Czwartek: 9.00 - 11.00
Piątek: 16.00 - 18.00
Tel.: 61 823 35 87
Mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Słowo z ambony

posluchaj

Historia parafii

Św. Stanisław Kostka

Katecheza przedmałżeńska

 

Duszpasterstwo Akademickie

Czasopismo

 

Rachunki sumienia

Msze Święte

W niedziele
7.00, 8.00, 9.30
9.45  w kaplicy (dla małych dzieci)
11.00 (z udziałem dzieci)
12.30, 15.00
17.00 (z udziałem młodzieży)
18.30, 20.00 (akademicka)

w lipcu i sierpniu
7.00, 8.00, 9.30, 11.00, 12.30, 18.30, 20.00

W dni powszednie
7.00, 8.00, 18.30

Sakrament pokuty

Podczas każdej Mszy świętej

Pierwszy piątek miesiąca
7.00 – 19.15

Nabożeństwa

Eucharystia

Pisać Ewangelię życiem

Strefa modlitwy

popros omodlitwe

Radio Emaus

emaus